Dowód do 2.2 · Kto decyduje, gdy narzędzia budują agenci
Gromatik: od narzędzi dla klienta do własnego produktu
Platforma do utrzymywania design systemów, zbudowana z narzędzi dla klienta z wieloma markami, w której AI generuje kod komponentów w granicach pilnowanych twardymi regułami.
- Okres
- 08.2026 – 09.2026
- Rola
- Autor i właściciel
W jednym zdaniu
Gromatik to platforma do utrzymywania design systemów, która wyrosła z narzędzi zbudowanych dla klienta z wieloma markami. AI generuje w niej kod komponentów, ale tylko w granicach, których pilnują twarde reguły.
Skąd się wziął
Najpierw zbudowałem dla grupy z wieloma markami zestaw narzędzi, który mierzy, na ile projekty w Figmie rozjeżdżają się z ustalonym standardem (czerwiec 2026). Potem spisałem metodę tak, żeby dało się ją wdrażać u kolejnych klientów pod ich własną marką (blind.ds, sierpień 2026). Na końcu zrobiłem z tego produkt: Gromatik (sierpień–wrzesień 2026).
Gromatik trzyma w jednym miejscu tokeny i dokumentację design systemu, wykrywa rozjazdy między Figmą a standardem, mierzy, ile zespołów naprawdę korzysta z systemu, i sprawdza kontrast kolorów. Z komponentu zaprojektowanego w Figmie generuje kod we frameworku klienta i wysyła go do repozytorium do akceptacji. Działa na serwerze klienta, a wszystkie dane da się wyeksportować do otwartych formatów.
Jak trzymam AI w ryzach
To najważniejsza część tego case study, bo pokazuje na działającym produkcie, jak wdrażam AI.
- Model robi jedną rzecz naraz. Jedno wywołanie modelu na komponent, bez pętli agentowej. Model nie uruchamia żadnego kodu na serwerze, a podgląd komponentu działa tylko w przeglądarce. Jeśli jedno podejście nie wystarcza, zapisuję to jako wniosek, zamiast pozwalać modelowi próbować w kółko.
- Mierzę, zamiast zakładać. Sprawdziłem, czy ten sam model z tym samym poleceniem daje ten sam wynik: 5 powtórzeń tego samego promptu do tego samego modelu dało 5 różnych wyników bajtowo. Teraz każdy przebieg zapisuje ustawienia i odcisk danych wejściowych, więc da się odtworzyć, skąd wziął się wynik.
- Blokuję to, czego model nie powinien wymyślać. Ten sam pomiar pokazał, że model używał nazw tokenów, których nie ma w systemie, i nic tego nie zatrzymywało. Teraz taki komponent nie przechodzi.
- Decyduję, czego nie budować. Funkcja „agent w produkcie” została zaprojektowana i zawieszona tego samego dnia, przed implementacją, z zapisanym warunkiem powrotu.
Skala
Około 1000 testów i pięć spisanych decyzji architektonicznych. Kod przygotowują agenci, a ja przeglądam każdą zmianę, zanim trafi do głównej gałęzi. Publiczny zestaw demonstracyjny pokazuje jeden rdzeń, trzy marki i trzynaście celowo wprowadzonych rozjazdów.
Moja rola
Gromatik i blind.ds są moje: zaprojektowałem i zbudowałem je sam, jako projekt prywatny. Kod piszą agenci na osobnych gałęziach, a ja akceptuję każdą zmianę.
Dlaczego to należy do profilu
To najpełniejszy dowód, że łączę budowanie z governance AI: od narzędzi dla klienta, przez spisaną metodę, po produkt, w którym AI ograniczają mechanizmy, a każdy wniosek o jego działaniu wynika z pomiaru.